Als iemand van wie je houdt vastloopt, is helpen vaak onze eerste reactie.
Je ziet verdriet. Onmacht. Misschien financiële problemen, zorgen om de kinderen of iemand die na een scheiding nauwelijks meer weet hoe het verder moet. En voor je het weet ben je niet alleen aan het luisteren, maar ook aan het regelen, bellen, oplossen en vooruitdenken.
Omdat jij de uitweg misschien nog wél ziet.
Maar wanneer wordt helpen eigenlijk dragen?
Je kunt iemand niet uit zijn eigen proces tillen
Bij een scheiding zien we dit regelmatig. Niet alleen tussen ex-partners, maar ook bij familie en vrienden eromheen.
Een ouder die alles probeert op te lossen voor zijn volwassen kind. Een vriendin die voortdurend bemiddelt tussen twee ex-partners. Een nieuwe partner die alle praktische problemen overneemt. Of één van de ex-partners die, ondanks de scheiding, verantwoordelijk blijft voelen voor hoe het met de ander gaat.
Het komt meestal voort uit betrokkenheid.
Maar als jij steeds degene bent die oplossingen bedenkt, afspraken maakt en problemen opvangt, kan er ongemerkt iets verschuiven: de ander hoeft zelf steeds minder in beweging te komen en jij draagt steeds meer.
En uiteindelijk kan niemand dat volhouden.
De deur openhouden is iets anders
Misschien helpt een ander beeld:
Houd de deur open, maar draag iemand niet naar binnen.
De deur openhouden betekent:
Je bent welkom.
Ik luister naar je.
Ik denk met je mee als je daarom vraagt.
Ik loop een stukje met je mee.
En als het echt niet goed met je gaat, kijk ik niet weg.
Maar degene tegenover je blijft degene die de stap door de deur moet zetten.
Dat kan moeilijk zijn. Zeker wanneer jij allang ziet welke stap volgens jou nodig is.
Loslaten is niet hetzelfde als iemand laten vallen
Dat onderscheid is belangrijk.
Grenzen stellen betekent niet dat je onverschillig bent. Soms is juist het tegenovergestelde waar.
Je kunt van iemand houden en toch zeggen: dit kan ik niet voor je oplossen.
Je kunt iemand steunen zonder zijn financiële problemen over te nemen.
Je kunt luisteren naar verdriet zonder verantwoordelijk te worden voor het verdwijnen ervan.
En je kunt iemand uitnodigen hulp te zoeken zonder hem naar iedere afspraak te hoeven slepen.
Dat is geen afstand nemen van de persoon. Het is verantwoordelijkheid laten waar die hoort.
Ook na een scheiding
Na een scheiding moeten mensen opnieuw leren staan.
Dat kost tijd. Soms gaat iemand vooruit en daarna weer achteruit. Soms zie je als buitenstaander precies wat er zou moeten gebeuren, terwijl degene die er middenin zit dat zelf nog helemaal niet kan zien.
De verleiding is dan groot om harder te gaan trekken.
Maar misschien is de meest waardevolle boodschap soms veel eenvoudiger:
Mijn deur staat open. Je hoeft het niet alleen te doen. Maar ik kan de stappen niet voor je zetten.
Bij ScheidingsWijze geloven we dat goede begeleiding niet betekent dat iemand afhankelijk wordt van zijn begeleider. Goede begeleiding helpt mensen juist om weer zelf richting te kunnen geven aan hun leven.
We lopen mee waar dat nodig is.
Maar we dragen niemand naar binnen.
Wanneer willen jullie een afspraak?
Miranda Boerkamp
Sta je voor een scheiding? Bel ons via 085 - 016 15 17 voor een vrijblijvend gesprek. Samen bekijken we welke oplossing het beste past bij jullie situatie.
Plaats een reactie:
Je moet ingelogd zijn op om een reactie te plaatsen.